Everyone you meet is fighting a battle...

Hallo lieve blogdinnen,

er komt een heel verhaal. Het moest er even uit. Wil je het lezen, prima! Wil je niet, dan scroll je lekker naar beneden en kijkt alleen naar de kaarten. Ik hoop je te inspireren en blij te maken met de vrolijke kleuren.

vandaag is zo'n dag. Het is mooi rustig zomerweer. Heerlijk met Bowie gelopen, boodschappen op de fiets gedaan en nu rustig in de tuin zitten met de laptop op schoot, kop koffie erbij en een hond die niet ophoudt met blaffen omdat de buurgeit de varkens pest. Dat is het enige minpuntje. En toch moet ik iets kwijt....

Het is dat ik als DT member creaties moet posten op Facebook maar het liefst zou ik het hele FB gebeuren eraf gooien. Of je nu wilt of niet, je kunt de narigheid niet omzeilen.

 Waarom kunnen mensen niet gewoon vriendelijk zijn tegen elkaar? En elkaar respecteren, elkaar nemen zoals ze zijn? Wat zou de wereld er dan een stuk beter en mooier uitzien.

 Waarom moet je reageren als iets of iemand je niet aanstaat of als iemand iets post waar je je niet in kunt vinden? Scroll a.u.b. gewoon door en besteed je tijd positief! Het brengt negatieve energie in je naar boven.

Vandaag is de Pride tocht over het water in Amsterdam. Door de NOS is daarover gepost op FB. Als ik dan lees wat voor nare opmerkingen daaronder staan.....dan word ik daar erg verdrietig van.

Onze dochter is lesbisch. Dat is voor ons géén probleem! Maar voor heel veel vrienden van haar geldt dat niet en vinden zij thuis niet de acceptatie en liefde van familie die ze zo hard nodig zijn.. Dat vind ik heel erg. Wij kunnen ons geen lievere dochter wensen. Ze is de allerliefste, allerleukste, slimste en sociaalste dochter die wij ons kunnen wensen. Ze heeft een leuke vriendenkring, op haar werk, in een mannenwereld notabene, is ze één met de jongens en gaat ze als een speer.  Het enige wat ze mist is een lieve vriendin, een partner om een gezin mee op te bouwen. Iemand om voor thuis te komen. En hopelijk komt die tijd. Hopelijk zal ze zelf ook gaan beseffen dat ze de moeite waard is om van te houden. Want dat doet onze gemeenschap wel, je laten merken dat je anders bent....en daar worden zachte zielen zoals onze dochter heel onzeker van. We zijn écht niet zo tolerant als we willen doen blijken.


Wat maakt het nou uit wie je bent, hoe je je voelt, waartoe je je aangetrokken voelt. Of je dik of dun bent, noem maar op....

 Ik heb een stoornis in het autistische spectrum. Ben diabeet type 1 en heb fibromyalgie. Daardoor heb ik een darmstoornis er gratis bijgekregen. Ik kan slecht tegen grote groepen mensen. Tegen drukke verjaardagen. Dat geeft teveel prikkels. Bij mij uit zich dat in diarree en overgeven nadien en heel moe zijn. Naar de winkel gaan om boodschappen te doen of een dagje uit met man of vriendinnen, alles draait om mijn darmen. Is er geen toilet in de buurt of ben ik nog niet naar de wc geweest voordat ik wegga, heb ik een groot probleem. Ja, ik draag soms incontinentieluiers om hele grote problemen te voorkomen. En er zijn dagen dat ik de deur niet uitkom omdat ik bang ben dat ik niet ergens naar de wc kan of mag. Zo zie je maar, niets is wat het lijkt.

Creatief bezig zijn helpt om mijn gedachten af en toe een hele andere wereld in te laten gaan. De vrolijke kleuren en plaatjes van Art By Marlene peppen me enorm op. Sowieso word ik blij van inkt, verf en vieze vingers.


Wees gewoon allemaal een mooie paradijsvogel en laten we de wereld een betere plaats maken om in te leven.


Het is een heel verhaal maar het moest er even uit. Gelukkig zijn bloggers vriendelijker!  Met een laatste kaart hieronder wens ik jullie een fijn weekend. Geniet van elkaar en van deze mooie zomer!


Dikke knuf en liefs van mij!


Reacties

Nelleke zei…
Nou Monique ik lees jou bericht met ontroering. Wat ben je eerlijk en open, je hebt helemaal gelijk. Je mag trots zijn op je kinderen en op jezelf. Jij en zij , ze zijn zoals je bent. Je bent een mooi en veelkleurig persoon , dat laat je via je werk hier zien. Niks van aantrekken is zo makkelijk gezegd, lieve woorden heb je meer aan. Daar laat ik het bij, positieviteit hebben we meer aan. Liefs, Nelleke
Eri zei…
Wow, je kaarten zijn allemaal schitterend en heel kleurrijk geworden Monique! Ze zijn echt TOP!
Het is heel jammer dat de mensen allemaal zo negatief reageren Op FB. Ik zit er om die reden ook niet op, maar zie af en toe iets via mijn man. En bijna alleen maar negatieve reacties, het is ook zo gemakkelijk als je veilig thuis achter je schermpje zit! Je mag trots zijn op je lieve dochter met het hart op de juiste plaats, en ik weet zeker dat zij ook nog eens een lieve vriendin tegenkomt! We wensen allemaal dat onze kinderen gelukkig zijn, en goed in hun vel zitten. En jij bent absoluut niet de enige die er zo over denkt! Ik snap helemaal dat je er verdrietig van wordt. Veel sterkte met alles!
Groetjes, Eri
He Monique, ik kan alleen maar beamen wat je zegt. Helemaal mee eens dat er snel geoordeeld wordt en het zou zo mooi zijn als dat niet gebeurde. Láát iedereen mens zijn op zijn eigen manier. Zolang er geen kwaad gedaan wordt aan medemensen/dieren/ etc.geniet dan van de diversiteit en variëteit van en in het leven. Ik ben ook weinig tot niet op Facebook te vinden en al helemaal niet met persoonlijke zaken. Blogland is vriendelijker en veel positiever is tot op heden mijn ervaring. Je creaties zijn mooi, kleurrijk en heel gevarieerd. Genieten.
Lieve groetjes Miranda
Freubelmina zei…
Sjonge Monique ik snap wel dat jij je ei even kwijt wilt…wat zijn dat toch verdrietige dingen allemaal, en waarom toch hè?
Lijkt tegenwoordig wel of veel mensen allemaal een kort lontje hebben en alleen maar negatieve dingen kunnen zeg….

Ik sluit me aan bij bovenstaande blogvriendinnen en houd je maar vast aan ons want wat je zegt; hier heerst eigenlijk alleen maar positiviteit….

Je kaartjes zijn -zoals altijd- erg mooi en kleurrijk, fijn dat dit je wel goed af gaat ennuh ik moet toch wat kwijt:

Hihi die vervelende geit die die arme varkens pest whahahahahah ;) Veel liefs en een fijn weekend xx
Angélique zei…
Ook ik kan mij helemaal vinden in wat je hierboven schrijft. De mensen, de maatschappij kan soms zo hard zijn. Men roept vanalles zonder zich te beseffen wat dat teweeg brengt, zowel bij de geadresseerde als bij zijn omgeving. Het doet zo zeer als mensen kwetsend zijn naar degenen die jij juist zo lief hebt, terwijl men helemaal niets weet van de gekwetste of zijn situatie, ik kan er uitgebreid over meepraten, helaas. Ook ik beperk mij liever tot de blogwereld, al maakt het daar ook uit welk publiek wordt aangetrokken.
Wat vreselijk voor Laura's vrienden die niet door hun familie worden geaccepteerd, onbegrijpelijk. Je wilt toch dat je kind gelukkig is, hoe dan ook?

Je kaarten zijn heel mooi, jammer genoeg laat facebook (ja, daar heb je dat nare medium weer) mij altijd maar een klein stukje kijken van liveuitzendingen, ik zal op YouTube verder kijken, want ben wel benieuwd naar jouw technieken.
Margreet zei…
Wat een verhaal, Monique. Wat knap dat je je zo kwetsbaar durft op te stellen, maar in blogland kan dat gelukkig. Ik post op FB ook alleen maar creaties en heb daardoor nooit last van vervelende opmerkingen, enz.
Ik ben het helemaal eens met de strekking van je verhaal. Ik hoop van ganser harte dat je dochter een lieve vriendin vindt waar ze een fijn leven mee op kan bouwen.
En jou gun ik ook alle goeds en wees blij dat je zoveel kwijt kunt in je hobby. Want dat jij prachtige dingen maakt staat buiten kijf. Wat je hier weer laat zien, zijn stuk voor stuk prachtige creaties. Mooi en kleurrijk, ik hou ervan.
Liefs en een fijn weekend,
xxx Margreet
GerJanne zei…
Hey lief vriendinnetje!
ik heb je verhaal natuurlijk gelezen. En ik weet dat er heel veel intolerante mensen zijn. En wat is het toch onbegrijpelijk dat er ouders zijn die hun kind niet accepteren als ze niet zo zijn als zijzelf. En Laura is een gouden meid, dat heb ik ervaren (welke dochter rijdt nu helemaal uit 2e Mond naar Epe heen en weer omdat haar moeder wat vergeten is??)
Ik hoop zo dat ze een lieve vriendin vindt, zou toch geweldig zijn!
Die rotopmerkingen op FB zijn voor mij een reden dat ik er nauwelijks op kijk. Het is dat ik het voor de DT's nodig heb, maar soms zie ik van die shit (oeps.... schrijf ik dat nu echt??), van dat gemopper en gekat dat ik snel weer naar Blogland ga...
Ik denk vaak aan het liedje van Daniel Lohues: Aordig doen teeg'n mens'n die niet aordig doet, want die hebt aordigheid het hardtse neudig.
En als iedereen dat doet is er geen onaardigheid meer. En zo is het!
Wat je hebt gemaakt is werkelijk weer helemaal schitterend! Zo'n kleurenexplosie, SUPER!
Dikke kus!
XXX

Elly zei…
Heel knap wat je hier zegt...en idd fb daar wordt te snel overal over geoordeeld...vaak durf je al nergens op te reageren.
Voor je dochter ik hoop echt dat ze iemand tegen komt, want ze is niet anders dan ons allemaal XX
Je creacties zijn prachtig, heel kleurrijk wordt je happy van.
Groetjes Elly
wat een supermooie kaartje heb je gemaakt van al de vrolijke kleurtjes word je blij
Wat een verhaal, knap dat je je zo kwetsbaar durft op te stellen, maar in blogland kan dat gelukkig. Ik post op FB ook alleen maar creaties veel al op kaartensites en lees daar ook wel negatieve antwoorden ik bemoei me er niet mee hoe erg ik het soms vind, maar het lokt steeds meer uit en dan wordt het alleen maar erger
Ik ben het helemaal eens met de strekking van je verhaal. Ik hoop zo dat je dochter een lieve vriendin vindt waar ze een fijn leven mee op kan bouwen.
Ik heb ook fibromyalgie en diabetes II en weet ook daardoor de problemen waar je tegen aan kan lopen en krijg ook vaak onbegrip van de mensen daardoor ze hebben er altijd een mening over en weten het altijd beter, gelukkig heb ik geleerd in al die jaren hoe ik ermee om moet gaan en ga gewoon lekker mijn eigen gang hoe moeilijk dat soms ook is
gelukkig hebben we onze fijne hobby en daar kan ik helemaal in op gaan in mijn eigen tempo en ben altijd zo blij met alle reacties die ik op mijn kaartjes krijg en dat doet zoveel goed
Ik geniet ook van andere blogs zo ook hier bij jou en nogmaals de kaartjes in je post van vandaag daar word ik blij van
groetjes en een fijne dag
Ellen
Daphne zei…
Zooooooo, wat een verhaal.
Heel mooi en vol liefde geschreven.
Ik kan je niet anders dat gelijk geven. Mensen oordelen veel te snel zonder dat ze weten wat er eigenlijk speelt in iemands leven!
Ik zeg altijd "je weet niet hoe het echt zit, dus zeg maar niks".
Op fb zijn wij ook te vinden, maar om eerlijk te zijn doe ik er niks meer mee.
Ik vind het een irritant iets, waar eigenlijk alleen maar zure mensen op te vinden zijn, die de hele dag alleen maar zure opmerkingen willen maken.
Ik zeg altijd: je mag vinden wat je wil, maar laat andere mensen dat dan ook doen en dring je mening niet op.
Niemand is gelijk en iedereen is uniek.
Verschrikkelijk dat er nog steeds mensen zijn die thuis geen veilige haven hebben omdat ze zijn wie ze zijn.
Ik vraag mij dan af....... waarom niet? Voor de buiten wereld??
Geniet jij van je mooie kinderen en van je fijne hobby.
En van ons, je blogvriendinnen, want inderdaad, hier zijn we wel lief voor elkaar.
Ik kijk mijn ogen uit bij het zien van je kaarten, wat heb jij toch een mooie eigen stijl en wat zijn ze altijd kleurrijk.
Ik geniet ervan.
En die geit........geef hem een dreun, whahahaaaa, das dus helemaal niet lief van mij😇😉
Martha zei…
Hoi hoi Monique
Wat knap dat jij je zo kwetsbaar opsteld!
En wat verdrietig hoe mensen met elkaar omgaan dit is precies de reden dat ik geen facebook heb. in mijn persoonlijke leven heb ik ook te maken met mensen die mij en Richard niet begrijpen en ons dan echt heel vals bejegenen en dat doet verdriet zeker als het herl dichtbij is
Daarom de quote die jij plaatste is voor zoveel mensen van toepassing en inderdaad heel belangrijk om vriendelijk te zijn en te blijven!
Prachtige kleurrijke kaarten heb je gemaakt, mooi!
Fijne dag liefs Martha
Gerrina zei…
He heerlijk dat je me er met mijn neus weer eens opdrukt dat iedereen die een bepaalde leeftijd heeft mogen bereiken een eigen rugzakje heeft! (En anders denk ik niet dat ze geleefd hebben)
En intolerant; mhh ben ik heel eerlijk als ik zeg dat ik dat ook ben als ik me helemaal niet lekker voel? Maar niet tov mensen en van wie ze houden en wie ze willen zijn. Een van mijn beste vrienden is nu vrouw, naar nog steeds dezelfde persoon en papa van 3 heerlijke kinderen die ik al vanaf hun geboorte ken... Vrienden van mijn dochter voelen zich hier gezien als persoon en niet als hoe ze eruit zien, waarvan enkelen geen keuze maken in sekse, anderen liever als de andere sekse willen zijn en ik alleen maar hoop dat ze allemaal geluk en liefde op hun pad vinden... En FB? Dat gebruik ik dus uitsluitend voor creatieve uitspattingen en verder niets! Dat houd het lekker overzichtelijk :) !
Maar...terug naar de kaarten (helemaal niet erg om hier ook iets anders te vinden; ik hou daar wel van en het is tenslotte jouw blog!) ; Ik vind ze mooi! Gave heldere kleuren, mooie combinaties van stempels, waarbij de kip me een glimlach achterlaat en de achtergronden van de bloem en de flamingo super zijn en de 1e er een is waar ik steeds meer moois op ontdek! Ik word er blij van...
Fijne zondag en blijf lekker wie je bent :) !
Trijntje zei…
Wat een verhaal Monique. Je hebt je hart gelucht!. Niet te veel reacties op berichten van anderen op Facebook lezen... Als ze zo negatief zijn. Schiet je er niets mee op
Jammer dat mensen zo vervelend zijn. Veel jaloersheid!
Hopelijk vind je dochter een leuke vriendin. Jammer dat mensen altijd zo oordelen...
Fijn dat jij je ei kwijt kunt in de hobby. En je creaties zijn altijd zo mooi fleurig en kleurig en zo mooi gemaakt.
Het ga je goed.en lekker met de hobby bezig blijven.Daar ben je een ster in! Groeten Trijntje
zo waar wat je hier schrijft, lijkt alsof sommigen FB alleen maar gebruiken om al hun frustraties kwijt te raken...
Het wereldje van Blogger vind ik ook veel liever naar mekaar toe.
Ik hoop mee met je voor je dochter, net zoals ik voor onze jongste hoop dat hij een toffe vriendin vindt. Maar alles op zijn tijd denk ik dan.
Je kaarten, je AJ-pagina's zijn heel tof, heel gevarieerd, soms lekker kleurrijk, net zoals het leven moet je maar denken...
lieve groetjes
Nancy

Populaire posts van deze blog

In my kitchen coffee rules!

De vorige is gesmolten, dus nog maar eentje...

21 jaar geleden.....